browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Trichomonas bij houtduif

Posted by on 30/01/2014

Bron – Nieuwsbrief HVV dd 22/01/2014

Trichomoniasis of ‘het geel’ bij houtduiven

Sinds de eindejaarsperiode wordt een verhoogde sterfte vastgesteld bij houtduiven. Uit onderzoek blijkt dat de parasiet Trichomonas gallinae veelal verantwoordelijk is voor deze sterfte. De ziekte die de parasiet veroorzaakt, ‘het geel’ genaamd, komt voornamelijk voor bij duifachtigen. Jonge duiven zijn gevoelig voor de ziekte en vertonen duidelijke ziekteverschijnselen, vaak met de dood als gevolg. Oudere duiven kunnen drager zijn van de parasiet en kunnen deze ook doorgeven aan hun jongen via de kropmelk, maar worden meestal zelf niet ziek. Naast duiven werd de ziekte ook regelmatig geconstateerd bij roofvogels. Bij roofvogels treedt besmetting vermoedelijk op door het eten van besmette dieren.

 

Tot voor kort was de ziekte niet bekend bij andere vogelsoorten, met uitzondering van een occasionele besmetting van in gevangenschap gehouden vogels zoals hoenderachtigen. Sinds 2005 echter wordt de ziekte regelmatig geconstateerd bij in het wild levende vinkachtigen (zoals groenlingen) en werden enkele gevallen van andere zieke vogelsoorten geconstateerd. Voor besmetting van zoogdieren en de mens is er, voor zover gekend, geen risico.

Ziektebeeld

Zieke vogels zijn vaak mager en lusteloos en zetten hun veren op. Andere kenmerken van besmette duiven zijn het verschijnsel van kwijlen en oprispen van voedsel. Daarnaast hebben veel dieren ook problemen bij de ademhaling en het slikken. Vinken en duiven hebben vaak een nat verenkleed rond de bek. In enkele gevallen en in een later stadium van de ziekte kan je vanop afstand reeds een zwelling van de nek waarnemen. Bij zieke of dode duiven kan je meestal typische gele, knoopvormige afzettingen terugvinden in de keel- en snavelholte. Soms echter zijn niet zozeer de neus- en keelholte, maar wel de organen aangetast.

Na infectie kan sterfte reeds na 4 dagen optreden.

 

Verspreiding

De verspreiding van de parasiet verloopt via:

-          Doorgeven van voedsel (bv.: kropmelk).

-          Drinkwater.

-          Het opnemen van besmet voedsel.

 

Hogere temperaturen en weinig regenval bevorderen eveneens de verspreiding van de parasiet, door een verhoging van zijn overlevingskansen en een concentratie van drinkplaatsen door het droogvallen van vele plassen, waardoor contactmomenten met de parasiet kunnen toenemen.

 

Preventie

In eerste instantie is het vooral van belang om de verspreiding van de ziekte te voorkomen, gezien een behandeling van in het wild levende dieren onmogelijk is. Daartoe kan je een aantal preventieve maatregelen handhaven:

Algemene tips voor alle particulieren:

  • Als je merkt dat vogels in de omgeving besmet zijn , voeder je best tijdelijk (2-4 weken) niet bij en laat je de drinkbak (vogelbad) leeg. Blijf je toch bijvoederen, zorg dan voor een optimale hygiëne:
    • Ontsmetten van voederplank en drinkgelegenheid met een 10 % bleekwater oplossing.
    • Dagelijks verversen van voedsel en water.
    • Volledig laten drogen van de drinkbak vooraleer je nieuw water toevoegt.
  • Dien geen medicatie toe aan wilde vogels. De medicatie werkt immers enkel indien ze nauwkeurig gedoseerd wordt. Toedienen van medicatie (via voedsel of drinkwater) aan vogels in het wild kan een averechts effect hebben wanneer resistentie van de parasiet aan medicatie optreedt.
  • Zieke vogels kunnen terecht in de erkende vogelopvangcentra. Neem verder contact met deze centra voor de te volgen procedure.
  • Neem voorzorgen bij het hanteren van de kadavers (bv.: dragen van handschoenen). Hoewel geen risico’s voor de mens bekend zijn van deze ziekte, is het beter voorzichtig te zijn. Bovendien zijn zieke dieren meer vatbaar voor andere ziektekiemen die wel gevaarlijk kunnen zijn voor de mens (bv.: Salmonella) en is de diagnose van een ziek dier niet steeds eenduidig.
  • Verwijder de kadavers van gestorven zieke vogels uit je tuin om besmetting van andere in het wild levende vogels te voorkomen.

Specifieke tips voor jagers:

  • Bij het voederen van fazanten en patrijzen in het jachtrevier maak je best gebruik van gesloten voederinstallaties afgesteld op de juiste hoogte om het contact tussen besmette houtduiven en de wildsoorten beperkt te houden.
  • In het reguliere afschot van houtduif kan je je toespitsen op zieke vogels. Op die manier kan overdracht van de ziekte deels beperkt worden. Gebruik de geschoten zieken duiven in geen geval voor consumptie en draag handschoenen bij het hanteren van de kadavers.
  • Verwijder de kadavers van gestorven zieke vogels uit je jachtrevier om besmetting van andere in het wild levende vogels te voorkomen.

Studiemiddag aangaande jacht en wildschade

Op vrijdag 21 februari organiseert Studipolis een studiemiddag aangaande jacht en wildschade. Gezien dit thema nauw aansluit bij onze werking als wildbeheerder kan deze middag een leerrijke ervaring zijn die u misschien niet wilt missen.

Voor meer details over de inhoud van deze studiedag, evenals de inschrijvingsmodaliteiten verwijzen wij u graag door naar volgende website.

Met Weidelijke Groeten

Het HVV-Team

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Designed by Rebound Powered by Hunting.be